Terug naar de schoolsite!

vrijdag 30 september 2016

Bonte kleuren (deel 2)


Deze week ontdekten we de kleuren geel en groen in allerlei spelletjes en opdrachten. De kleuren stonden, net als vorige week, centraal in alles wat we deden.


Jules die heeft een gele neus,
gele neus, gele neus.
Jules die heeft een gele neus,
hahahahaha.

vrijdag 23 september 2016

Bonte kleuren!


Bonte kleuren!


Op dinsdagmorgen maakten we Jules wakker 
en wat zagen we? Een rode stip op zijn neus. 

vrijdag 16 september 2016

Kermis in 't dorp!


“Kermis in 't dorp” 
dit konden we niet zomaar aan ons voorbij laten gaan. 

woensdag 14 september 2016

De zandbak


ZAND en MOOI WEER… 
wat heb je als peuter meer nodig om je te amuseren!

maandag 12 september 2016

De klaspop Jules, ons vriendje!

De klaspop Jules, ons vriendje!


Jules leeft in onze klas en is ook ‘peuter’, hij heeft dezelfde vragen, 
fantasieën en probleempjes, geeft de peuters een vertrouwd gevoel 
en biedt hen houvast. 
De peuters zijn gek van “Jules”. 

Via (voorlees)verhalen, verhaalplaten, bewegingsactiviteiten, 
expressie, versjes, liedjes ... wordt taal uitgelokt. 
De peuters oefenen sociale vaardigheden en worden uitgedaagd 
om in concrete, herkenbare situaties met taal om te gaan.


zaterdag 10 september 2016

Ons eerste schilderwerkje!


Ons eerste schilderswerkje 
met verf en een penseel.


Het slaapklasje

                 
   Een dutje in het slaapklasje van juf Sylvie!
              



woensdag 7 september 2016

Spel met de schooltas


Spel met onze schooltas

We lopen rond en op signaal gaan wij snel bij onze schooltas staan.


dinsdag 6 september 2016

Mijn symbool

Inkleuren van ons symbool met vetkrijt


In het restaurant



Lekker smullen in het restaurant!



maandag 5 september 2016

5 september


5 september 2016: (enkele dagen later dan verwacht)
een groepje ouders en hun kinderen komen mijn klas binnengestapt. Nieuwsgierig, afwachtend, angstig, …
En ook ikzelf voel me onrustig: nieuwe peuters, nieuwe namen, nieuwe papa’s en mama’s, opnieuw contact maken.

Totaal nieuw
Voor de kinderen is het moment van ‘voor de eerste keer naar school gaan’
waarschijnlijk tevens één van de eerste keren in hun leven dat ze zo drastisch worden geconfronteerd met ’loslaten’ en ‘afscheid nemen’ van een bekende, vertrouwde wereld.
De kinderen worden achtergelaten in een nieuwe omgeving bij een volwassene die met hen op een andere manier omgaat dan hun ouders.
Kleuren, geuren, vormen, de tafels en stoelen, het speelgoed,…zijn anders dan thuis. Er wordt van hen verwacht dat ze het materiaal dat er is, delen met anderen die ze niet kennen. Er gelden andere grenzen en beperkingen.
Ze worden verwacht alleen naar het toilet te gaan, alleen hun jas aan te trekken,… het is een totaal nieuwe ervaring voor een klein mensje van net tweeënhalf. Sommigen stappen nieuwsgierig het lokaal binnen en staan open voor alle nieuwe indrukken en ervaringen die zich voordoen.

Niet voor altijd?
Voor de anderen brengt het woede en frustratie mee, verdriet, onmacht, angst. Ze ontdekken dat ze niet ‘voor altijd’ bij mama of papa thuis, in de crèche of bij de onthaalmoeder kunnen blijven.. ik zie hoe kinderen zich in de steek gelaten voelen, zich vastklampen aan mama of papa, zich op de grond laten vallen, hun ziel uit hun lijf huilen, proberen te ontsnappen, iedereen afweren die hen wil troosten, zich verzetten tegen het feit dat hen geen keuze wordt gelaten. Ze zeulen soms dagen hun schooltas mee door het lokaal. Anderen weigeren hun jas uit te trekken, te eten, naar het toilet te gaan,…

Verdriet, angst en woede mogen uiten.
Al die gevoelens zijn heel normaal, ook al hebben woede, angst, verzet, frustratie,… dikwijls een negatieve klank. Voor de peuters in mijn klas is het
van levensbelang dat ze voelen dat ze ook met hun boosheid en verdriet welkom zijn. En als ze daarbij ook nog eens de tijd en de gelegenheid krijgen om hun verdriet, angst en woede te uiten, merk ik dat ze ook vlugger klaar zijn om hun nieuwe omgeving te exploreren en open te staan voor nieuwe mensen. Pas dan kunnen ze hun vroegere leventje loslaten. Ze groeien, zetten nieuwe stapjes, leren nieuwe dingen, voelen hun kracht, voelen zich ondersteund en durven daardoor vooruit te kijken.
Peuters die oudere zusjes en broers op school hebben, krijgen het vaak nog moeilijker dan anderen. Ze moeten na elke speeltijd hun oudere zus of broer weer loslaten.

Ik ben er!
‘Nabij zijn’ is bijna het enige dat ik de kinderen kan geven. Maar ik geloof dat dat iets heel belangrijk is! Het welbevinden van de kinderen staat voor mij op de eerste plaats: het heeft geen enkele zin om van hen te verwachten dat ze meedoen met een activiteit, als ze emotioneel in de knoop zitten. Ik probeer hen ook niet van hun verdriet af te leiden, maar probeer hen alleen te tonen dat ik er ben als ze  me nodig hebben.
Dikwijls is het al genoeg dat ze vlak bij mij mogen komen zitten, dat ik een zakdoek aanreik voor hun tranen of dat ik even verwoord wat ik bij hen zie gebeuren.
Hun verdriet en boosheid zijn heel terecht: ze voelen zich door hun ouders in de steek gelaten. Ze hebben ook het recht om kwaad te zijn op mij, omdat ik hen ervan weerhoud om weg te lopen, hun mama of papa achterna. Met de ‘Jules’ probeer ik hen te stimuleren om dat ook te uiten. Dat is de enige manier om het verlies en verdriet te verwerken.

Tijd, tijd, tijd ....
Maar mijn peuters hebben vooral veel ‘tijd’ nodig.
Tijd om de klas in te komen en de boel te verkennen. Tijd om afscheid te nemen. Tijd om de structuur van de dag te leren kennen. Tijd om contact met mij te maken en af te tasten hoe ze zich bij mij voelen. Tijd om elkaar te ontdekken. Tijd om te leren hoe een ‘klas’ en een ‘school’ functioneren. Tijd om te wennen en open te bloeien, stappen te zetten, vertrouwen te krijgen, zich veilig en geliefd weten. Pas dan zijn ze klaar om voluit te gaan, om te groeien, om deugd te hebben en te genieten van wat het leven op school hen te bieden heeft!



Met vriendelijke groeten,
Juf Claudine



vrijdag 2 september 2016

2 september!


 

De eerste schooldag ...

1 september ...

Ik ben 2 jaar en half en ik kom voor het eerst naar school.  
Een bijzondere ervaring voor deze kindjes! 
Alles was nieuw ... 
Nieuwe vriendjes, een nieuwe juf die ons meeneemt, een klas vol speelgoed, samen eten, samen drinken, naar het restaurant, naar het slaapklasje, ...
Wat gebeurt er allemaal? Wanneer komt mijn mama? ... Vele vragen en onrust bij sommige peuters.

Eens het vertrouwen met de juf zoeken ze hun weg naar de verschillende hoekjes.
Een paradijs voor ieder kind! 

donderdag 1 september 2016

Tips voor een vlotte start!

Tips voor een vlotte start!


Het rugzakje staat klaar, de schoentjes zijn

gepoetst, de eerste schooldag breekt aan, 
en dan doet je oogappel niets anders dan huilen.


Kindertranen in de peuterklas, zó droog je ze het snelst:


“10 gouden tips van de juf”


1.    Geef een eerlijk beeld van de school.


2.    Zorg dat je kind zich voor zijn basis-
      behoeftes verstaanbaar kan maken.



3.    Maak van tevoren duidelijk dat mama/papa niet blijft.



4.    Laat de eerste schooldag niet samen 
          vallen met een grote verandering thuis.



5.    Begin eventueel met halve dagen.



6.    Maak het afscheid kort: een knuffel, een zoen en weg!



7.    Toon je eigen verdriet niet.



8.    Geef een knuffel mee.



9.    Hou een vast patroon aan: wel óf niet naar school,
maar niet soms wel en soms niet.



10. Maak ‘s avonds tijd om te luisteren, 
   te knuffelen en tot rust te komen.